„li — Opowltiil .
Przeszklone foyer Teatru „Wybrzeże"
artyści — najpierw wystawiają rozmaite obrazy i grają dialogi, potem „Drama de Apolline et Diana", a w końcu cało commediae dellarte. Z tych cziasów pochodzą także oryginalne dzieła staropolskiej dramaturgii, jak choćby „Tragedia ucieszna o pijanicy, co chciał być królem" przypisywana Janowi Gulińskiemu (1638) czy „Tragedia o bogaczu i Łazarzu" Marcina Gręboszewskiego (1643) — obie drukowane i wystawiane w Gdańsku. Często występują również uczniowie słynnego Gimnazjum Akademickiego — pierwszego zapewne w Gdańsku teatru szkolnego. Gdzie grano Przede wszystkim w plenerze — na Długim Targu, pod Zieloną Bramą, przed Ratuszem Głównego Miasta, na przedprożu Dworu Artusa, a dopiero z czasem przeniesiono się do sali fechtunku znanej szkoły szermierczej, do auli jezuickiego kolegium na Starych Szkotach, pod gotyckie sklepienie Strzelnicy Św. Jerzego.
A co z teatrem przy Targu Węglowym Wkrótce po występach zespołu Bogusławskiego władze pruskie zamknęły tę scenę dla polskiego aktora i polskiego słowa. Skutek był taki, że wokół niemieckiego teatru .powstało kilka co najmniej scen polskich i kilkanaście zespołów. Nastąpił niebywały rozwój amatorskiego ruchu teatralnego. Grano w małej salce na Św. Ducha i w wielkiej hali gdańskiej stoczni, w Domu Polskim i Dyrekcji Kolei, w prywatnych mieszkaniach i hotelowych apartamentach. Im biedniejszy zespół, im prymitywniejsza scenka, tym bogatszy repertuar i ambitniejszy program. Towarzystwo „Ogniwo" inscenizuje w 1879 roku trzecią część mickiewiczowskich „Dziadów". Inne kółka teatralne wystawiają „Marię Stuart" i „Mazepę" Słowackiego, „Zemstę" i „Śluby panieńskie" Fredry, dają premiery komedii Bałuckiego, wodewilów Korzeniowskiego, sztuk Anczyca i Blizińskiego.“(15)